Wie wij zijn is lastig uit te leggen, omdat we het idee hebben niet compleet te zijn zonder jou. We zijn begonnen als zes* vrienden die naar het voorbeeld van Jezus onze levens en vriendschap willen delen. Maar de wij van Zin kan altijd nog wel een extra jij of zelfs u gebruiken.

Samen praten en denken we over wie of wat ons inspireert, waar we van dromen en waar we vandaan komen. Om dat vorm te geven komen we één keer per week bij elkaar in een open bijeenkomst waar we samen eten en een kort programma doen. Inmiddels komen we met een mannetje of twintig bij elkaar. De ene iedere week, de ander wanneer het hem of haar zint. Iedereen is altijd welkom.

Stuur ons een mailtje, of schrijf een berichtje als het je leuk lijkt langs te komen, of kom gewoon langs. Je bent altijd welkom.*) Zin is begonnen met Lenette, Harm-Jan, Loes, Boaz, Esther, Martijn. Gemiddeld zijn we zo’n 36 jaar, onzijdig en hebben 1,17 kinderen. Onze passies: wandelen, muziek, films, boeken, gezelligheid (het ‘G-woord’), een goed gesprek, een wijntje in het park, een biertje in het café, religie (“thinking about God”), filosofie, natuur, mensen (maar niet te veel en niet te vaak), de zin van het bestaan, 42.

Lenette: Gaat binnenkort iets over zichzelf vertellen.

Harm-Jan: Gaat binnenkort iets over zichzelf vertellen.

Loes: Gaat binnenkort iets over zichzelf vertellen.

Boaz: Mijn favoriete vraag is Waarom? Te pas en te onpas kon ik die vraag stellen, maar sinds ik wandelcoach ben is die vraag stellen en beantwoorden een stuk zinvoller geworden. Over waarom en zin kun je met mij een boom opzetten, maar opgeleid als personeelswetenschapper, theoloog en geestelijk verzorger en dagelijks actief als huisvader, ligt mijn passie in de relatie tussen werk en geloof. Of zo je wilt: theologie en economie. Iets platter: waar doen we het allemaal voor? Ik ben niet bang voor wat filosofie en een gedachte-experiment, zie in elke film het grote verhaal en in elk mens iets unieks. En leer door mijn vrouw, twee kinderen en vrienden dat steeds meer waarderen. Bovenal verwonder ik me over de relatie tussen God en mij, mensen in het algemeen en hoe dat nu allemaal in elkaar ziet (theoretisch en praktisch).

Esther: Ik ben dol op lezen en op mensen. Ik ben wat langzaam in het leren kennen en laten kennen, maar ik geloof wel in het motto: To know one is to love one. Want mensen zijn stiekem wel echt leuk. En ik denk dat we allemaal altijd nog veel kunnen leren, want we zien steeds maar een deel van de waarheid. In relativeren ben ik aan het oefenen. Mijn eigen mening herzien blijft namelijk een uitdaging. Gelukkig heb ik steeds meer mensen om me heen die me daarin scherpen. En ik blijf optimistisch, de zachte krachten zullen zeker winnen in het eind….

Martijn: Ik ben een levensgenieter met een constant latent sluimerend schuldbesef. Geniet ik niet teveel? Of te weinig? Ik geniet van muziek (maakt haast niet uit welke stijl), een straffe wandeling, lezen, nadenken, kletsen, praten, gamen (schaken), eten (veganistisch), koken (idem), sporten (als mijn lichaam het toelaat). Ik geniet van andere mensen; van mijn geweldige vrouw en kinderen, van vrienden – die bijvoorbeeld maar contact blijven zoeken terwijl ik dat structureel vergeet.
Heel mijn leven voel ik me geroepen door God, of misschien: hoor ik een echo van God. Vroeger vooral door dat latent sluimerende schuldbesef, maar steeds meer door de aanwezigheid van schoonheid, goedheid en relaties die ik overal om mij heen zie. Ondanks de ongenadige hoeveelheid ellende in deze wereld ben ik een optimist. ‘I believe in the future. We shall suffer no more. Maybe not in my lifetime, but in yours I feel sure.’
Ik hoop dat dit ZIN project mij gaat leren om meer en vaker stil te worden zodat ik beter kan horen wat God zegt dwars door de kakofonie van deze wereld heen.

Jij: … (laat maar weten…)